శీర్షిక: వెనక్కి తిరిగిన వెన్నెల (ఎపిసోడ్ 9)
. అమ్మనాన్నలు పదేళ్ల క్రితమే చనిపోయారని, నాన్న మరణిస్తే అమ్మను కూడా అదే సమాధిలోకి బలవంతంగా పంపేశారని విన్న క్షణం నా ప్రపంచం కుప్పకూలిపోయింది. ఆ చేదు నిజాన్ని భరించలేక నేను కుమిలిపోతుండగా, ఆకాష్ గారు అక్కడికి చేరుకున్నారు.
విలవిలలాడుతున్న నన్ను ఓదారుస్తూ, ఆయన గంభీరంగా ఊరి జనాన్ని చూసి అన్నారు.. "ఇంకెన్నాళ్లు? ఇంకెన్నాళ్లు ఈ అరాచకాలు? సమాజం ఎంతో మారిపోతోంది, కానీ ఈ ఊరు మాత్రం ఇంకా ఈ మూఢాచారాల చీకటిలోనే ఉండిపోతానంటోంది. వెలుగుతున్న కొత్త ప్రపంచాన్ని చూడలేని కళ్లు ఇవి!"
ఆయన నా చేయి పట్టుకుని, "పదా వెన్నెలా.. నీ మనసు చంపేసిన ఈ ఊరిలో మనం ఒక్క క్షణం కూడా ఉండొద్దు" అని నన్ను నడిపించారు. వెనక్కి తిరిగిన నేను, చివరిసారిగా నా పుట్టింటి నేల మీద వంగి.. ఒక పిడికెడు మట్టిని తీసుకుని నా పిడికిలిలో గట్టిగా దాచుకున్నాను.
నా గతాన్ని, నా అమ్మ జ్ఞాపకాన్ని ఆ మట్టి రూపంలో నా ప్రాణంగా పట్టుకుని, వెన్నెల ఆ ఊరి పొలిమేర దాటింది. మళ్ళీ ఎప్పటికీ వెనక్కి తిరిగి చూడని ప్రయాణం వైపు.. కొత్త వెలుగుల వైపు!
ముగిసింది.
Comments
Post a Comment