శీర్షిక: వెనక్కి తిరిగిన వెన్నెల (ఎపిసోడ్ 7)


పట్నం వచ్చాక ఒకరోజు నేను నా భర్త ఆకాష్ గారితో మా ఊరిలో జరిగిన జ్యోతి అక్క విషాద గాథను చెప్పాను. ఆ క్రూరమైన ఆచారం, ఆ మనుషుల రాక్షసత్వం గురించి వింటుంటే ఆయన ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. ఏదో తెలియని కంగారు, పశ్చాత్తాపం ఆయన కళ్లల్లో కనిపించాయి.
​"ఎందుకు అంత కంగారు పడుతున్నారు?" అని అడిగాను. ఆయన చెప్పిన మాట విన్నాక నా గుండె ఆగిపోయినంత పని అయింది.
​"వెన్నెలా... జ్యోతి అక్క భర్త దినపత్రికలు చదివేవారన్నావు కదా! ఆ రోజుల్లో నేను సామాజిక మార్పు కోసం పత్రికల్లో ఎన్నో వ్యాసాలు రాసేవాడిని. నా రాతలు చదివిన ఎవరో ఒకరు నాకు తరచూ ఉత్తరాలు రాసేవారు. ఆ ఉత్తరాలకు సమాధానంగా నేను కూడా ఎన్నో సూచనలు పంపేవాడిని. సామాజిక అరాచకాలపై గళమెత్తమని, మూఢాచారాలను ఎదిరించమని నేను రాసిన ఆ అక్షరాలే ఆయనను ప్రభావితం చేశాయి. ఆ అక్షరాలే ఆయనలో తెగింపును నింపాయి. చివరకు నా మాటలే ఆయన ప్రాణాలు పోవడానికి కారణమయ్యాయా?" అంటూ ఆయన కుమిలిపోయారు.
​నా అక్షరాలే ఆయనను మృత్యువు ఒడికి చేర్చాయన్న నింద ఆయన మనసును తొలిచేస్తోంది. అటు జ్యోతి అక్కను కోల్పోయిన ఊరి జ్ఞాపకం, ఇటు తన రాతల వల్లే ఇదంతా జరిగిందన్న భర్త ఆవేదన... నా చుట్టూ ఉన్న గతం నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది.

Comments

Popular posts from this blog

మౌనం - మనసు అలజడి

అమ్మ - అనంత రూపం

అక్షరం - నా అదృశ్య నేత్రం!