వెనక్కి తిరిగిన వెన్నెల (ఎపిసోడ్ 4)

 కాలం గడుస్తున్నా ఆ భయంకరమైన దృశ్యాలు నా కళ్ళ ముందే మెదులుతున్నాయి. ఒకరోజు నేను అమ్మతో కలిసి ఇంటి బయట అరుగు మీద కూర్చుని ఉన్నాను. అటుగా వెళ్తున్న ఒక వ్యక్తి నా వైపు వింతగా చూస్తూ, నెత్తి నిమురుకుంటూ వెళ్ళాడు. ఆ చూపులోని అర్థం నాకు తెలీదు కానీ, అది గమనించిన అమ్మ మాత్రం ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. వెంటనే నా బట్టలు సరిచేస్తూ నన్ను గబగబా ఇంట్లోకి తీసుకెళ్లిపోయింది. ఆ క్షణం నుండే అమ్మ మనసులో ఒక భయం, ఒక గాఢమైన ఆలోచన మొదలయ్యాయి.

​కొన్ని రోజుల తర్వాత అమ్మ, నాన్నలు మాట్లాడుకుంటున్న మాటలు నా చెవిలో పడ్డాయి. "ఈ ఊరిలో ఆచారాల పేరుతో ఎప్పుడు ఏం జరుగుతుందో తెలీదు. మన వెన్నెలకు మంచి భవిష్యత్తు ఇవ్వాలంటే తనని ఇక్కడి నుండి పంపించేయాలి" అంది అమ్మ. ఆ మాటలు వినగానే నా ప్రాణం విలవిల్లాడిపోయింది. కళ్లల్లో నీళ్లతో అమ్మనాన్నల దగ్గరికి వెళ్తే, వాళ్లు నన్ను గుండెలకు హత్తుకున్నారు.

​"పట్నంలో ఉండే మా అన్నయ్యకు ఒక కొడుకు ఉన్నాడు కదా... మన వెన్నెలను ఆ బాబుకి ఇచ్చి పెళ్లి చేద్దాం. అమ్మ చిన్నప్పటి నుండి పట్నంలోనే ఉంటోంది, అక్కడ ఇలాంటి మూఢాచారాలు ఉండవు. మన బిడ్డ అక్కడైతేనే క్షేమంగా ఉంటుంది" అని అమ్మ నాన్నకు నచ్చజెప్పింది. అనుకున్నదే తడవుగా పట్నం నుండి వాళ్లను పిలిపించారు.

​వారంలోనే పెళ్లి ముహూర్తం ఖాయమైంది. పెళ్లి చేసుకుని పట్నం వెళ్ళిపోతే నా బిడ్డ బాగుంటుందని అమ్మనాన్నలు సంతోషపడుతున్నారు. కానీ నాలో మాత్రం ఏదో తెలియని భయం. "పన్నెండేళ్లకే పెళ్లా? పట్నం వెళ్ళిపోవాలా? అమ్మనాన్నలను వదిలి ఉండగలనా?" అని నా చిన్ని ప్రాణం గడగడలాడిపోతోంది.

Comments

Popular posts from this blog

మౌనం - మనసు అలజడి

అమ్మ - అనంత రూపం

అక్షరం - నా అదృశ్య నేత్రం!